نوشته‌ها

تجارت الکترونیکی در منطقه جنوب شرق آسیا SEA

 

منطقه جنوب شرق آسیا South East Asia که به اختصار SEA نامیده میشود وضعیت خاصی دارد که به هیچ وجه با کشورهای غربی و حتی خاورمیانه قابل مقایسه نیست.

شش کشور بزرگ این منطقه عبارتند از اندونزی، تایلند، فیلیپین، مالزی، سنگاپور و ویتنام با بیش از ۱۰۰۰ بازیکن ریز و درشت در حوزه تجارت الکترونیکی.

سال ۲۰۱۷ سال شگفت انگیزی برای این منطقه بوده است، فروش کالا از ۵.۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۵ و تنها ظرف مدت ۲ سال به بیش از ۱۰ میلیارد دلار رسیده است.

درست زمانی که آمازون برای ورود به این منطقه با تردید مواجه شده است، Shopee به عنوان اولین پلتفرم موبایلی رکورد فروش ۲۵۰ میلیون دلاری Lazada را شکست در حالیکه دشمنان سختی چون Alibaba و Tencent در فکر افزایش سرمایه گذاری در منطقه هستند. در کنار همه اینها هم بیش از یک هزار فروشنده آنلاین ریز و درشت در سایزهای مختلف در منطقه و با شرایط بسیار متفاوتی در حال فعالیت هستند.

وضعیت رشد شاپی در این میان متفاوت تر از رقبای دیگرش چون ۱۱street و  Lazada و edmart است. رشد درآمدی سالانه ۸۱% و میانگین رشد سه ماهه ۲۰%.  لازادا که توسط راکت اینترنت راه اندازی شده و با سرمایه گذاری ۱ میلیارد دلاری علی بابا تثبیت شد. در مورد Alizada بخوانید که بزرگترین قدرت منطقه است.

علیرغم اینکه بخش پرداخت به واسطه اینکه هر کدام ابزار پرداخت خودشان را دارند تقریبا اشباع شده است ولی هنوز مشکلات زیادی باقی است.

اما در زمینه تحویل بسته، وضعیت به مراتب بهتر است. JNE بزرگترین شرکت لجستیک منطقه ۷۰ تا ۸۰% درآمدش را مدیون بخش خرده فروشی آنلاین با رشد درآمدی سالانه ۳۰-۴۰% است. گرچه دی اچ ال آلمانی نیز مشغول راه اندازی هاب خود در سنگاپور است.

در حالیکه شاپی و  لازادا و ۱۱استریت جزو خرده فورشان آنلاین منطقه هستند، ردمارت یکی از بزرگترین سوپری های!! منطقه است و روی این بخش از بازار تمرکز کرده است.

یکی از پارامترهای قابل بررسی در بازار ایکامرس این منطقه، سایز سبد خرید است. گرچه اندازه سبد خرید متناسب با پوزیشن هر یک از عرضه کنندگان میتواند بسیار متفاوت باشد ولی گزارشی که سایت iPrice منتشر کرده است بر اساس متوسط هر سفارش در دوره زمانی تعریف شده تنظیم شده است که در نمودار سمت چپ تصویر زیر ملاحظه میکنید:

اما در سمت راست نمودار ارزشمندتری را ملاحظه میکنید. میزان تولید سرانه ناخالص داخلی هر کشور یا  GDP per capita.

با مقایسه این دو متوجه میشوید که سایز سبد خرید در این منطقه خیلی هم متناسب با میزان سطح درآمد مردم نیست و ارتباط مستقیمی ندارد. مثلا مردم فیلیپین علیرغم اینکه از نظر درآمدی رتبه پنجم در میان این کشورها هستند ولی بیشترین حجم خریدهایشان را به صورت آنلاین انجام میدهند و از این نظر دوم هستند. سنگاپوریها با بالاترین نرخ GDP سرانه (رقم ۹۰۵۳۰ دلار) در مقابل ویتنام با کمترین میزان GDP سرانه (رقم ۶۸۸۰ دلار) با میانگین حجم سبد خرید ۹۱ دلاری تقریبا ۳.۷ برابر همتایان ویتنامی خود خرید میکنند.

اما چگونگی تسویه حساب و پرداختهای این خریدهای آنلاین هم جالب است. تجارتهای الکترونیکی این کشورها با چالشهایی مواجه هستند که مشابه را کسب و کارهای آنلاین غربی تجربه نمیکنند. لذا طیف متنوعی از روشهای پرداخت در این منطقه رواج دارد:

بعد از سنگاپور و مالزی فیلیپینی ها بیشترین استفاده کننده کارتهای اعتباری بوده و در زمینه روش پرداخت نقدی در زمان تحویل نیز فیلیپینی ها و ویتنامی ها بیشتر از بقیه این روش را میپسندند.

پتانسیل رشد ایکامرس در کشورهای منطقه را در شکل زیر ملاحظه میکنید:

ترکیب گروه سنی جمعیت استفاده کننده در این مناطق به شرح تصویر زیر است:

Showrooming یا Webrooming چیست؟

شو رومها Show Rooms فروشگاههایی هستند که محصولات یک برند یا چند برند را عرضه میکنند. دقیقا مانند فروشگاههای تخصصی (مثلا فروشگاههای لوازم خانگی، صوتی تصویری، پوشاک و …)  ولی با این تفاوت که بیشتر روی برندهای خاصی فعالیت میکنند و اغلب همه برندها را عرضه نمیکنند. بیشتر این شو رومها فروشگاههایی هستند که یا در مالکیت برند خاصی هستند یا در اجاره آنها.

هدف از ایجاد شورومها، عرضه فیزیکی محصول به منظور ایجاد قابلیت بررسی دقیقتر آن توسط مشتری است. مشتری میتواند سایز، وزن، مشخصات، قابلیتها و اطلاعات دقیقتر محصول را در شورومها بررسی کند.

اما شورومینگ چیست؟
آنچه امروزه این اصطلاح را در فضای ایکامرس پر کاربرد کرده است اشاره به این موضوع است که مشتریان این شورومها و فروشگاهها، همزمان از داخل همان فروشگاه دارند قیمتها رقبا را مقایسه میکنند و اگر قیمت شما بالاتر باشد از امکانات شما برای بررسی و  انتخاب محصول و در نهایت خرید مطمئن تر از رقیبتان استفاده کرده اند.

در گزارشی که سایت Realwire به نقل از بررسی های  www.omnicogroup.com در انگلستان منتشر کرده است حداقل ۱۰% مشتریان چنین رفتاری را داشته اند. بنابر این گزارش ۲۹% مشتریان از طریق گوشی های هوشمند خودشان در همان لحظه قیمتهای دیگر عرضه کنندگان را چک کرده اند و ۲۳ درصدشان نقطه نظرهای سایر خریداران را مرور میکرده اند. ۱۵% نیز وب سایت شرکت اصلی را بررسی میکرده اند که از عملکرد شو روم مطمئن باشند.

در نقطه مقابل شورومینگ، اصطلاح وب رومینگ را داریم. افرادی که از طریق اینترنت بررسی هایشان را میکنند و سپس حضوری به فروشگاه عرضه کننده مراجعه میکنند. چیزی شبیه به ROPO (Research Online Purchase Offline)  که در ویدئو ترندهای ایکامرس ۲۰۱۸ به آن اشاره کرده ام.

 

در نظر سنجی که موسسه هریس Harris در آمریکا به عمل آورده است وب رومینگ بیش از شورومینگ اتفاق می افتد و دلایلش عبارتند از:

  • ۴۷% تمایل ندارند هزینه حمل بپردازند
  • ۲۳% تمایل ندارند تا منتظر دریافت کالا بمانند
  • ۴۶% تمایل دارند به فروشگاه بروند تا در نهایت آنرا لمس کنند
  • ۳۶% به دنبال آن هستند که قیمتهای فروشگاهها را نیز سوال کنند و بهترین قیمت را انتخاب کنند
  • ۳۷% فقط دنبال این هستند که اگر مجبور به مرجوع کردن کالا شدند به راحتی به فروشگاه مراجعه کنند

 

 

همانگونه که در تصویر بالا ملاحظه میکنید نسبت افرادی که وب رومینگ میکنند به افرادی که شورومینگ میکنند بیشتر است.

اما دلایل کلی هر دو طرف، در میان شو رومینگ کنندگان:

 

  • ۶۸% مایلند کالا اول خودشان شخصا بررسی کنند
  • ۴۸% معتقدند میتوانند قیمتهای کمتری را در عرضه کنندگان آنلاین پیدا کنند
  • ۴۱% تمایل دارند در زمان بررسی از فروشندگان فروشگاهها نیز کمک بگیرند

 

در مقابل در میان وب رومینگ کنندگان:

  • ۷۵% معتقدند که میتوانند از فروشگاهها ارزانتر بخرند
  • ۷۲% معتقدند برای مقایسه محصولات روشهای آنلاین بهتر جواب میدهد
  • ۷۱% تمایل دارند تحقیق و بررسی آنلاین را تجربه کنند

پیشنهاد میکنم به این اینفوگرافیک هم نگاهی بیندازید. مقایسه جالبی را ترسیم کرده است: https://www.koeppeldirect.com/business/webrooming-vs-showrooming-retail-marketing-guide/

به فکر بیفتید که چگونه میتوانید بهترین انتخاب مشتریانتان باشید.

اگر هم فروش اینترنتی دارید و هم فروش فیزیکی، میتوانید از این پتانسیل بیشترین بهره را ببرید. به آن فکر کنید.

 

 

ویدئو آموزشی روندهای تجارت الکترونیکی در سال ۲۰۱۸

روندها یا ترندها Trends به ما کمک میکنند از خط سیر گذشته و آتی کسب و کار و تحولات آن آگاهی پیدا کنیم.

حضور در نمایشگاهها، مطالعه مطالب نشریات و وبسایتهای تخصصی و … کمک میکنند همواره در جریان تغییرات کسب و کار حوزه خودمان قرار گرفته و به موقع از آنها آگاهی یابیم تا بتوانیم خودمان را با تغییرات پیش روی هماهنگ کنیم.

در این ویدئو شما با روندهایی که از سال ۲۰۱۸ انتظار میرود بیش از پیش در سالهای آتی بر روی تجارت الکترونیکی موثر واقع شوند معرفی میگردند.

شما را به تماشای آن دعوت میکنم :

🎥  ویدئو آموزشی روندهای تجارت الکترونیکی در سال ۲۰۱۸

⏱ ۰۰:۲۶

🖥 فایل ضبط شده بر روی آپارات در کانال AlirezaMojahedi قرار دارد:

Youtube: https://www.youtube.com/alirezamojahedi

Aparat: http://www.aparat.com/AlirezaMojahedi

 

 

مروری بر مشکلات کسب و کارهای اینترنتی

این مقاله در حال تکمیل شدن است. به تدریج در آن خواهم نوشت تا تکمیل که شد در اختیارتان قرار گیرد. در دسترستان قرار دارد تا اگر خواستید از همین حالا روی آن بحث و اندیشه کنید راه باز باشد.

 

در اینکه رشد تجارت الکترونیکی و کلا کسب و کارهای الکترونیکی (e-Business) یا کسب و کارهای آنلاین و کسب و کارهای اینترنتی، که امروزه بیشتر با عبارت استارت آپ شناخته میشوند تا چه حد بسیار زیادی به توسعه زیربنایی کشور کمک میکنند شک نداشته باشید. توسعه کشور ما از توسعه روستاها شروع میشود و چه ابزاری ارزانتر و ساده تر از این که از این طریق همه چیز در سرتاسر گستره میهن عزیزمان در دسترس باشد.

اما آنچه امروزه به عنوان دانش بنیان و استارت آپ (در مقابل استاپ داون) به غلط به هر کسب و کار اینترنتی اطلاق میشود تیدیل به ابزاری شده است.

مگر کسب و کاری هم داریم که بر روی دانش، بنیان گذاری نشده باشد؟ مگر ممکن است کسب و کاری بدون دانش پیش برود؟

مگر هر جوان تیز هوشی که یک اپلیکیشن نوشت و خودش را استیو جابز دوران فرض میکند میتواند یک کسب و کار را بگرداند؟ مدیریت کسب و کار مگر فقط برنامه نویسی یک اپلیکیشن است؟ فرقی نمیکند اپلیکیشن وب یا موبایل.

آیا لیست حمایتهای دانش بنیان شدن یک تله است؟ یک جوان دانشگاهی چرا باید گول وام را بخورد و برود شرکت ثبت کند و تبدیل شود به یک بدهکار بانکی چون که خلاق است؟ مگر یک جوان خوش فکری که تازه میخواهد وارد بازار شود درآمدی هم دارد که وام بانک را پس بدهد؟ خانواده اش مگر چقدر میتوانند فشاری که او بر خانواده وارد میکند را تحمل کنند؟ چرا برای حمایت از او به جای وام بانکی کمک بلا عوض اعطا نمیشود؟ (این کلمه تسهیلات هم شده است ابزار تبلیغاتی. همانطور که میبینید تسهیلات یعنی چندین نوع تسهیل. امروزه به وام هم میگویند تسهیلات)

چرا کسی سراغ اصلاح نظام مالیاتی نمیرود؟ چرا ارقام محاسبه شده مالیاتی هیچ کارفرمایی با محاسبات ممیز مالیاتی یکی نیست؟

فضای کسب و کار ما مسموم است. اینترنتی اش مسموم تر. اینکه حالا بگوییم و تقسیم کنیم به کسب و کارهای اینترنتی و کسب و کارهای سنتی! هم که رواج دادن یک اصلاح غلط و کج فهمی است. سنتی یعنی تاریخی و متکی بر سنت و رسوم که بیشتر هم ملی و آیینی هستند. مثل برخی از صنایع دستی (نه همه آنها)، مثل فرش، مثل محصولات بازارچه مسگرها و …

کسب و کار، کسب و کار است. فردا روز همه کسب و کارها از اینترنت برای رونق بخشیدن به بخشی یا تمامی بخشهای کسب و کارشان کمک خواهند گرفت. آیا اگر کسی از اینترنت در کسب و کارش استفاده کرد میشود کسب و کار اینترنتی و اگر نکرد میشود سنتی؟ لطفا مراقب معنا و مفهوم لغاتی که استفاده میکنید باشید.

در این میان از روی ناچاری و بی حساب و کتابی یک اتحادیه کسب و کارهای اینترنتی هم دارد ایجاد میشود. که شاید سامانی بدهد و از حقوق این صنف حمایت کند.

خوشبختانه همه مسئولان هم از اینها به عنوان ابزارهایی استفاده میکنند برای مطرح کردن خودشان و یک شو آفی برپا میکنند.

دوباره رسیدم به نقطه ای که نباید بنویسم. چون پای وزیر و معاون و … در میان می آید و مجدد به جایی میرسم که انتقادم مخالفت ترجمه میشود و سر سبزم بر باد رود.

فعلا همینجا نوشتن را تا حد نوشتن سر تیترها متوقف میکنم. بیخود نیست که مدتهاست نمینویسم.

شاید وقتی دیگر…