كسب و كارت را چند ميفروشي؟

حتما بايد براي شروع كاري از صفر شروع كرد؟
چند وقت پيش با يكي از دوستانم كه تقريبا يك سالي هستش كه اقامت كانادا گرفته و الان هم خانم و بچه هايش در آنجا هستند صحبت ميكرديم. به من قويا توصيه ميكرد كه برم اونجا كه اگر بروم وسائل پيشرفت براي من چنين و چنان محيا است.
كمي كه حرفهايمان گرم گرفت رسيديم به اينجا كه حالا گيرم كارها درست شد و رفتيم. چه كاري انجام بديم؟
چيزي كه در آنجا هست و در ايران نيست و برايم تازگي داشت خريد و فروش كسب و كار است. همه ما شنيده ايم كه مثلا سايپا پارس خودرو را خريد. ولي چگونه ارزش گذاري ميشود؟
ما ايراني ها فقط بلديم كه يا استخدام بشيم يا كاري رو از صفر شروع كنيم. اصولا براي ماها چيزي به اسم خريد و فروش كسب و كار را تعريف نكرده اند و با آن كاملا نا آشنا هستيم.
براي مثال تصور كنيد شما از كسب و كار توليد مبل خوشتان آمده. از طرفي خيلي هم خوب ميدانيد كه جا انداختن يك نام تجاري چقدر زحمت داره. به جاي سرمايه گذاري و خريد زمين و ساخت كارخانه و فروشگاه و … يكي از بهترين راه حلها اين است كه يك كسب و كار جاري و مشغول به كار را بخريد. مثلا برويد كارخانه مبل ايران را همانطوري كه هست بخريد. با همه ماشين آلات و زمين و فروشگاهها و آرم تجاري و حتي كاركنانش.
يعني ديگه لازم نيست بياييد از نو شروع كنيد. ميتوانيد با ايده هايي كه داريد آن كسب و كار را از همانجايي كه هست ادامه دهيد و رونق بخشيد.
به اين ميگويند خريد و فروش كسب و كار.
با خودم فكر ميكردم كه واقعا چقدر جاي اين كار در ايران خالي است. مثلا اگر صاحب شركت فوت كند و يا مثلا تصميم بگيرد براي هميشه به كشور ديگري مهاجرت كند پرونده آن نام تجاري و سالها زحمت و تلاش براي هميشه بسته ميشود.
در حاليكه اگر همان كسب و كار با همان آرم تجاري قابل خريد و فروش بود و مثلا در صفحه فلان راهنماي فلان روزنامه ستون خريد و فروش كسب و كار هم بود چه ميشد؟ واقعا آن كسب و كار و آن نام تجاري زنده ميماند
مسلما خيلي بهتر بود. ولي مشكلي كه به نظر ميرسد (بدليل عدم آشنايي من با الفباي اين نوع خريد و فروش) اين است كه قيمت گذاري يك نام تجاري يا يك كسب و كار چگونه است؟ چگونه ميتوانيم تك تك پرسنل را قيمت گذاري كنيم؟ ايا اصلا اين كار لازم است؟ اگر لازم نيست آيا ميتوانيم بگوييم همه اين كسب و كار روي هم فلان مقدار تومان؟ آيا كمتر مي ارزد يا بيشتر؟
اين با خريد و فروش كارخانه در حال كار يا همان چيزهايي كه به نام خصوصي سازي در ايران مي بينيم كمي شبيه است ولي اساسا فرق دارد. ولي ميتوان از همان تجربيات استفاده كرد و آنرا بسط داد
اصولا در ايران آيا نيروي كار ارزش گذاري ميشود؟ با چه روشي؟
كلي سوال برايم يش آمده. از شما خواهش ميكنم اگر اطلاعاتي در اين خصوص داريد از روي اين يادداشت به راحتي نگذريد و حتما نظر خود را بنويسيد.


از اینکه برای خواندن این پست وقت صرف کردید سپاسگزارم
خواندن کامنتها، یادداشتها و نقطه نظرات شما شیرین ترین لحظات مرا در این وبلاگم شکل میدهد
لطفا نقطه نظرات خود را در خصوص این پست برایم بنویسید.
برای اشتراک مطالبم روی این تصویر کلیک کنید

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *